Heuvelart.nl

Enrico Baj (31 oktober 1924-15 juni 2003) [1] was een Italiaanse kunstenaar en schrijver over kunst. Veel van zijn werken tonen een obsessie met nucleaire oorlog. Hij schiep prenten, sculpturen maar vooral collage. Hij was dicht bij de surrealistische en dada bewegingen, en werd later associatied met CoBrA. Als auteur is hij beschreven als een belangrijke promotor van de avant-garde. Hij werkte samen met Umberto Eco onder andere medewerkers. Hij had een lange interesse in pataphysics de pseudo-filosofie.

Hij werd geboren in Milaan in een rijke familie, maar verliet Italië in 1944 met streep door de autoriteiten en aan de dienstplicht te voorkomen. Hij studeerde aan de Universiteit van Milaan met faculteit en de Brera Academy of Art. In 1951 richtte hij de arte nucleare beweging met Sergio Dangelo, die in tegenstelling tot de abstracte kunst was openlijk politiek. BAJ zelf was in lijn met de anarchistische beweging. Zijn meest bekende stukken zijn waarschijnlijk de reeks "Generals": absurde personages gemaakt van gevonden voorwerpen, zoals riemen of medailles. Hij maakte talrijke werken met behulp van motieven uit andere kunstenaars, van Leonardo da Vinci tot Picasso. Soms is hij opnieuw volledige werken van andere schilders. In 1972 openbare vertoning van een groot werk,;Funeral Of The Anarchist Pinelli "(een verwijzing naar de beroemde schilderij Carlo Carra is de begrafenis van de Anarchistische Galli van 1911) werd verboden na de moord op de politieagent met vermoedelijk verantwoordelijk te zijn voor de dood van Giuseppe Pinelli in hechtenis. Maar zijn werk bleef politiek. In 1989 ontwierp hij dertig marionetten voor Le bleu-blanc-rouge et le noir, een opera van de Italiaanse componist Lorenzo Ferrero op een libretto van Anthony Burgess, geschreven voor de tweehonderdste verjaardag van de Franse Revolutie. In zijn laatste jaar maakte hij een serie schilderijen uit protest tegen de verkiezing van Silvio Berlusconi. Hij stierf in Vergiate, Italië.